Boje klubów angielskich z Legią w Warszawie
Mecze drużyn z najwyższej ligi angielskiej w stolicy Polski przeciw Legii zawsze były wielkim świętem dla kibiców, którzy tłumnie przybywali na stadiony. Nie inaczej zapowiada się zaplanowana na 10 kwietnia potyczka z Chelsea.
Zbigniew Mroziński
Z The Blues legioniści zmierzą się w ćwierćfinale Ligi Konferencji, ale zdarzały się im również towarzyskie spotkania z angielskimi zespołami. Jak choćby 7 sierpnia 2010 roku z Arsenalem na inaugurację nowego stadionu Legii. Na żywo spotkanie oglądało 23 tysięcy fanów, bo brakowało jeszcze jednej trybuny. Zabawa była przednia, Kanonierzy wygrali 6:5, dla zespołu gospodarzy aż trzy gole strzelił obrońca Artur Jędrzejczyk, a po jednym Maciej Iwański i Argentyńczyk Alejandro Cabral.
Na jubileusz swojego 50-lecia Legia zaprosiła inny zespół z Londynu – Tottenham Hotspur. Zainteresowanie było tak duże, że 3 maja 1966 roku mecz rozegrano na największym wtedy w stolicy Stadionie Dziesięciolecia, teraz stoi w tym miejscu PGE Narodowy. W obecności ponad 50 tysięcy widzów Wojskowi niespodziewanie pokonali Wyspiarzy 2:0. Gole dla Legii strzelili Waldemar Obrębski i Janusz Żmijewski. Inna sprawa, że Spursi nie zagrali w optymalnym składzie i na dodatek oszczędzali siły na czekające ich za kilkadziesiąt godzin później spotkanie ligowe.
18 września 1979 roku przy Łazienkowskiej wystąpił Manchester City, a okazją był benefis Kazimierza Deyny, który dziesięć miesięcy wcześniej przeszedł tam z Legii. Była to wizyta zakontraktowana w ramach umowy transferowej. Trybuny Stadionu WP pękały w szwach, przyszło 25 tysięcy ludzi, ale chętnych było dwa razy więcej. Owacyjnie witany Deyna w pierwszej połowie zagrał w barwach Legii i strzelił gola, a grając po przerwie w stroju The Citizens również wpisał się na listę strzelców. Mecz nie zakończył się jednak polubownym remisem, bo dla Wojskowych bramkę zdobył też Marek Kusto, więc odnieśli zwycięstwo 2:1.
Równo 34. lata temu – 10 kwietnia 1991 roku – Legia w półfinale Pucharu Zdobywców Pucharów zmierzyła się na starym stadionie przy Łazienkowskiej z drugim potentatem z Manchesteru, ekipą United. Po sensacyjnym wyeliminowaniu w ćwierćfinale włoskiej Sampdorii Genua w warszawskim zespole panował umiarkowany optymizm, a gdy w 36 minucie gola strzelił Jacka Cyzio wśród 20-tysięcznej widowni zapanowała euforia. Niestety, trwała krótko, bo chwilę później Czerwony Diabły wyrównały, a krótko przed przerwą czerwoną kartkę ujrzał Marek Jóźwiak. Grających w dziesiątkę gospodarzy w drugiej połowie piłkarze Manchesteru United dobili dwoma golami i wygrali 3:1, praktycznie zamykając zdobywcom Pucharu Polski drogę do finału. Dwa tygodnie później na Old Trafford padł remis 1:1.
Potem Legia rywalizowała z drużynami Premier League w fazach grupowych europejskich pucharów. 18 października 1995 roku w Lidze Mistrzów w Warszawie Wojskowi w obecności 17 tysięcy kibiców na trybunach sensacyjnie pokonali 1:0 mistrzów Anglii, Blackburn Rovers, a zwycięską bramkę w 26 minucie strzelił Jerzy Podbrożny. 30 września 2021 w stolicy w Lidze Europy przy 27 tysiącach kibiców na trybunach legioniści odnieśli zwycięstwo także 1:0 nad Leicester City, a bramkę zdobył Azer Mahir Emreli. Dwa lata później, 21 września 2023 przy Łazienkowskiej znowu zasiadło 27 000 widzów, a Wojskowi ponownie wygrali, tym razem w 1. kolejce Ligi Konferencji 3:2 z Aston Villą. Co prawda goście szybko odpowiedzieli na trafienie Pawła Wszołka, tak jak potem na bramkę Ernesta Muciego, lecz na następnego gola Albańczyka piłkarzom z Birmingham już się to nie udało odrobić. Jak widać ostatnie spotkania w Warszawie z drużynami angielskimi Legia wygrała, więc warto byłoby podtrzymać passę. Tyle że to była faza grupowa, a nie pucharowa.
Publicystyka
Od kilku ładnych lat finał Pucharu Polski zyskał rangę i oprawę, jakiej dawniej często mu brakowało. Ale w ostatnią sobotę było coś jeszcze, coś więcej – było autentyczne wzruszenie, nawet u kogoś, kto nie jest fanem KSG. Górnik Zabrze zdobył siódmy Puchar Polski w swojej historii – po 54 latach przerwy.
Publicystyka
Urugwajski pisarz Eduardo Galeano kiedyś pisał: „Dziennikarz zapytał niemiecką teolożkę Dorothee Solle: – Jak by pani wytłumaczyła dziecku, czym jest szczęście? – Nie tłumaczyłabym – odparła. – Rzuciłabym mu piłkę do zabawy"’. Ładne. Ja zastanowiłem się jednak, jak to odwrócić: jak wyjaśnić komuś, czym jest piłka?
Publicystyka
Z opóźnieniem przeczytałem tekst Leszka Milewskiego pod tytułem „Sen o Widzewie”. Zaczyna się tak: „Ukułem kiedyś myśl, według której na Widzewie zawsze trwa mecz z Borussią Dortmund. Wchodzisz na stadion, patrzysz na murawę – składy jakby inne. Nie widać Łapińskiego, Citki. Nie widać Sammera, Rickena. Ale jeśli tylko odpowiednio zmrużysz oczy, są. Są jako cień zdarzeń, są jako wieczny punkt odniesienia. Wieczny punkt odniesienia, w którym przyszły triumfator Ligi Mistrzów w końcówce wali po autach, by wywieźć ze skromnej Łodzi remis”.
Publicystyka
Kilka lat temu pewien komentator nieco się zagalopował nazywając mecz Piasta z Legią derbami Polski. Dziś na zasadzie „odwróć tabelę, Legia i Piast na czele” to raczej mecze o awans do I ligi, które ku mojemu, jako kibicowi Piasta, zadowoleniu, Piastunki przegrały. Legia bije własne antyrekordy, ja jednak odczuwam dysonans.
Polska Reprezentacja Polski
Pytanie które oblicze reprezentacji Polski jest prawdziwe? To z piątku przeciw Holandii, która nas uwiodło, czy to z poniedziałku, z koszmarnego meczu na Malcie, które nas przestraszyło?
![Asysta bramkarza w Premier League! Wpadka drużyny Matty’ego Casha [WIDEO]](https://pilkanozna.pl/content/uploads/2026/05/result_download-2026-05-10T171839.428-768x512.jpg)
