90 minut z Damjanem Boharem: Szczęściarz

JAROMIR KRUK

Przerwano jeden z twoich najlepszych sezonów w karierze?
Jeśli chodzi o liczbę goli w lidze, wyglądało to nieźle – mówi Bohar. – Gdy dogramy Ekstraklasę, wzbogacę dorobek, bo czuję się bardzo dobrze. Choć wiem, że jeszcze sporo mogę poprawić, nadal tkwią we mnie rezerwy. Zagłębie Lubin też stać na walkę o wyższe lokaty w tabeli, jestem przekonany, że pójdziemy w górę, bo mamy ciekawy skład. 

W takim razie z czego wynikały wahania formy, z wąskiej kadry?
Problem nie leży w braku jakości – jakość posiadamy. Tym bardziej zastanawiam się nad naszymi wahaniami. Może mocniej powinniśmy wierzyć w zwycięstwa, może trzeba popracować nad mentalnością? Jesteśmy w stanie to zrobić. 

Z Martinem Sevelą Zagłębie jest w stanie awansować do europejskich pucharów?

Oczywiście, że tak, choć w tym sezonie to może być bardzo trudne. Straciliśmy w głupi sposób zbyt wiele punktów, a jesteśmy wciąż na etapie poznawania pomysłów Martina – szkoleniowiec trafił do Lubina w trakcie sezonu. Zagłębie to klub, który może zadomowić się w czołówce Ekstraklasy, lecz na wdrożenie pewnych kwestii potrzeba czasu. Trener osiągał sukcesy w Slovanie Bratysława, wie jak smakują europejskie puchary i dąży do tego, by zagościły ponownie w Lubinie. O tym, że w Zagłębiu wykonuje się bardzo dobrą pracę świadczą transfery, choćby ostatni Bartka Slisza do Legii. To bardzo utalentowany chłopak, który stanął przed niesamowitą szansą. Na pewno nie może spoczywać na laurach. W Lubinie widzę na co dzień wielu młodych chłopaków, mających przed sobą ciekawe perspektywy. Najwięcej zależy od nich samych, a Zagłębie zapewnia im optymalne warunki do sportowego rozwoju. 

A jaką masz opinię o Ekstraklasie?
Stoi na wysokim poziomie, mecze rozgrywane są na przepięknych stadionach, na świetnych płytach. Sportowo też znacznie przewyższa ligę słoweńską, ale trudno te rozgrywki porównywać. W Polsce na mecze przychodzi znacznie więcej kibiców, a piłka nożna jest non stop, i to bardzo efektownie pokazywana w telewizji. Nie ma co wspominać o warunkach do treningów, w Lubinie to wysoki europejski pułap. 

Przeciętnemu kibicowi pewnie i tak trudno zrozumieć, że zamieniłeś klub, który grał w Lidze Mistrzów na średniaka Ekstraklasy.
Uznałem, że po pięciu sezonach w NK Maribor warto spróbować czegoś nowego. Dwukrotnie wziąłem udział w Lidze Mistrzów, zyskałem doświadczenie i staram się to teraz spożytkować w Zagłębiu. Wierzę, że coś w Polsce osiągnę, a w Lubinie żyje mi się bardzo dobrze. Moja narzeczona Kaja też czuje się świetnie w tym mieście – towarzyszy nam również pies Lili. Przede wszystkim przyjechałem jednak do Polski, żeby grać w piłkę. 

Kto jest twoim najlepszym przyjacielem w Zagłębiu?
Sasa Żivec, znakomicie na boisku i poza nim się rozumiemy. Bardzo pozytywny człowiek, wiele pomógł mi w Polsce. 

Koledzy z Zagłębia wiedzą, że dzielą szatnię z gościem, który grał przeciwko wielkiemu Liverpoolowi?
Nie raz rozmawialiśmy o moich golach z Schalke, Spartakiem Moskwa, także meczach NK Maribor z Liverpoolem. Trochę tych wspomnień z europejskich pucharów mam. Uważam się za szczęściarza, wystąpiłem w dwóch edycjach Ligi Mistrzów. W klubowej piłce nożnej nie ma bardziej prestiżowej rywalizacji, a jak zawodnik stoi na zielonej murawie i słyszy hymn Champions League czuje się… No właśnie, aż trudno dobrać odpowiednie słowa, po prostu trzeba to przeżyć. Nie zapomnę jak rywalizowałem choćby z Coutinho, jeszcze gdy bronił barw Liverpoolu. Brazylijczyk ma niesamowite umiejętności. 

Najlepszy stadion, na jakim miałeś przyjemność wystąpić?
Obiekt w Glasgow, którego gospodarzem jest Celtic. Panuje tam kapitalna atmosfera. 

Jesienią zagrałeś w eliminacjach Euro 2020 w reprezentacji Słowenii, ale nie odgrywasz w zespole narodowym kluczowej roli. To się może zmienić?
Nie jestem zadowolony, bo chcę być ważnym ogniwem drużyny narodowej. Uważam, że zasługuję na więcej grania, ale nie ja podejmuję decyzje. 

Dlaczego Słowenia przegrała walkę o finały mistrzostw Europy?
Posiadamy skład na miarę udziału w wielkiej imprezie, ale myślę tu już o mundialu. W naszej kadrze nie brakuje piłkarzy z bardzo dobrych klubów, mających doświadczenie międzynarodowe. Każdy ma ambicje, chciałby zaistnieć z reprezentacją, zrobić coś fajnego dla rodaków. Eliminacje Euro 2020 przegraliśmy, bo zdarzały nam się wpadki, ale oszlifowaliśmy się. Selekcjoner wie, co trzeba zmienić, poprawić. 

Jan Oblak to najlepszy bramkarz świata?
Zdecydowanie tak. Kilka razy w Atletico Madryt powstrzymał samego Leo Messiego, mojego idola. Jan też jest głodny sukcesu z drużyną narodową. 

Josipa Ilicicia uważasz za zawodnika, który robi różnicę w waszej reprezentacji?
Tak, posiada fantastyczną technikę. 

Jaki będzie twój kolejny krok w piłce klubowej?

Może Serie A, gdzie Słoweńcy radzą sobie bardzo dobrze? Nie wiem, niczego nie wykluczam. Najwięcej zależy od Zagłębia Lubin, z którym mam umowę do końca czerwca 2021. Chciałbym kolejną zawrzeć na trzy, cztery lata. Stabilizacja pomogłaby mi w osiągnięciu optymalnej formy, a chyba teraz wchodzę w najlepszy wiek dla piłkarza. Zobaczymy, co się wydarzy w najbliższych dniach. W każdym razie staram się pilnować kwestii sportowych, ale jakoś specjalnie nad tym nie rozmyślam.

TEKST UKAZAŁ SIĘ W TYGODNIKU PIŁKA NOŻA (NR 17/2020)