Foto: Paweł Jaskółka/PressFocus

Polska Ekstraklasa

10.10.2026 08:30

Złe skojarzenia z Wrocławiem. Jak Lech radzi sobie po reprezentacyjnych przerwach?

Pierwsza w sezonie pauza na mecze reprezentacji stanowiła zarazem novum, jeśli chodzi o czas jej trwania. Powrót do klubowej rzeczywistości po tak długiej przerwie to specyficzne wyzwanie. Dotychczas pod wodzą Nielsa Frederiksena poznański Lech sprawnie radził sobie ze wznawianiem rywalizacji w Ekstraklasie, choć nie ustrzegł się bolesnych potknięć.

Konrad Witkowski

Tak się składa, że najgorszy comeback do ligowych zmagań Kolejorz zaliczył właśnie tam, gdzie przyjdzie mu wystąpić w sobotę. W końcówce marca ubiegłego roku Lech przegrał we Wrocławiu 1:3, mocno komplikując sobie drogę do mistrzostwa Polski. Do ostatecznego triumfu potrzebował imponującego finiszu, bowiem po porażce ze Śląskiem tracił aż pięć punktów do liderującego Rakowa Częstochowa, a jego szanse na trofeum oceniano na zaledwie kilka procent. To był newralgiczny moment dla wielkopolskiego klubu: chwila zwątpienia, ale i szczególnej motywacji. Ludzie zarządzający Kolejorzem bez wahania przyznawali, że wrocławskie niepowodzenie stanowiło jeden z najtrudniejszych punktów sezonu.

Porażka w starciu ze Śląskiem była w rozgrywkach 2024-25 jedyną w kolejce następującej bezpośrednio po przerwie na kadrę. W pozostałych przypadkach Lech radził sobie znakomicie: we wrześniu rozbił 5:0 Jagiellonię Białystok, miesiąc później pokonał 2:0 Cracovię w delegacji, z kolei w listopadzie pewnie zwyciężył GKS Katowice – także 2:0.

SŁABSZY DRUGI ROK

Zdecydowanie gorzej poznańska drużyna wypadała w warunkach poreprezentacyjnych w drugim sezonie pracy Nielsa Frederiksena. Co prawda również doznała tylko jednej porażki – znów przeciwko zespołowi z Dolnego Śląska, tym razem z Zagłębiem Lubin (1:2) – natomiast dwukrotnie remisowała: w październikowej domowej konfrontacji z Pogonią Szczecin (2:2) oraz na początku kwietnia w stolicy Podlasia (0:0).

Rozgrywki 2025-26 przyniosły Kolejorzowi tylko jedno zwycięstwo przy okazji wznawiania rywalizacji po pauzie; w listopadowej potyczce mistrz kraju nie dał szans Radomiakowi, triumfując 4:1 przed własną publicznością.

KWESTIA PUNKTU WIDZENIA

Podczas minionego, wyjątkowo długiego okresu reprezentacyjnego poza Poznaniem przebywało siedmiu zawodników. W swoich barwach narodowych wystąpili obcokrajowcy: Patrik Walemark, Daniel Hakans, a także Luis Palma. Wojciech Mońka był na zgrupowaniu pierwszej reprezentacji Polski, by następnie przenieść się do kadry młodzieżowej i w Pescarze zagrać wspólnie z Michałem Gurgulem. Z kolei w towarzyskich meczach reprezentacji do lat 19 uczestniczyli Wojciech Szymczak oraz Karol Delikat.

Szkoleniowiec Kolejorza nie narzeka na fakt, że podstawowi piłkarze jego zespołu nie zostali w maksymalnym stopniu obciążeni obowiązkami reprezentacyjnymi.

– Również Walemark ma za sobą sporą dawkę gier w klubie, więc z mojej perspektywy to całkiem dobrze, że nie zaliczył kompletu występów po 90 minut w kadrze Szwecji. Niemniej miło było zobaczyć go w narodowych barwach. Poradził sobie bardzo dobrze, to dla nas pozytywna informacja. Chociaż nie jestem pewny, czy dla wszystkich, ponieważ zagrał świetne spotkanie przeciwko Polsce – dodał z uśmiechem duński trener.

Konrad Witkowski

Label

Imię*

E-mail*

Label

Imię*

E-mail*

0 komentarzy

najstarszy

najnowszy oceniany