Polska Ekstraklasa

16.04.2019 08:02

Murzyn zrobił swoje, murzyn może odejść

Trenerzy piłkarscy to specyficzna grupa zawodowa. Choćby ze względu na to, w jaki sposób tracą pracę. W tej branży nie ma okresu wypowiedzenia, czułe pożegnania zdarzają się od święta, a porozumienie stron zwykle jest tylko umowne.

PAWEŁ GOŁASZEWSKI, KONRAD WITKOWSKI

Gdyby przygotować zestawienie wszystkich trenerów zwolnionych przez polskie kluby w XXI wieku, powstałaby lista obejmująca kilkaset pozycji. Postanowiliśmy wybrać rozstania, którym towarzyszyły nietypowe, często wręcz absurdalne okoliczności. Prezentujemy subiektywny ranking najbardziej spektakularnych dymisji trenerskich w Ekstraklasie.

10. JOSE MARI BAKERO
Polonia Warszawa, wrzesień 2010 r.

– Polscy trenerzy to nieudacznicy – oznajmił Wojciechowski późną jesienią 2009 roku, w przypływie zachwytu nad umiejętnościami Jose Bakero. Wystarczyło jednak kilka spotkań bez wygranej, by relacje właściciela Polonii ze szkoleniowcem znacznie się popsuły. W połowie maja Hiszpan usłyszał dwa komunikaty: po pierwsze, że jego brat Jon, pełniący funkcję drugiego trenera, został zwolniony, a po drugie, że o letnich transferach nie będzie decydować sztab szkoleniowy, lecz grupa doradców bossa klubu. Wojciechowski zaproponował Bakero rozwiązanie kontraktu za porozumieniem stron, na co były piłkarz Barcelony zareagował w dość osobliwy sposób, wyjeżdżając na urlop. Po dwóch tygodniach spędzonych z rodziną na luksusowym promie pływającym po Morzu Śródziemnym, trener jak gdyby nigdy nic wrócił do klubu.

Los Hiszpana był już przesądzony, jednak mimo tego to on rozpoczął nowy sezon w roli szkoleniowca Czarnych Koszul. Zrobił to znakomicie, bo po trzech kolejkach Polonia z kompletem punktów była liderem tabeli. W czwartej serii gier drużyna zremisowała w Łodzi. Wojciechowski jakby tylko czekał na to potknięcie: po meczu z Widzewem wezwał Bakero do gabinetu i oświadczył, że następny słaby występ może oznaczać zmianę szkoleniowca. Jak zapowiedział, tak zrobił: w najbliższej kolejce Polonia przegrała z Koroną Kielce, a trener stracił pracę.

(…)

6. MARCIN KACZMAREK
Wisła Płock, lipiec 2017 r.

Dokładnie dziewięć dni przed pierwszym meczem w Ekstraklasie sezonu 2017-18 z Wisłą Płock pożegnał się Marcin Kaczmarek. – Wczoraj nie było tematu rozstania. Dziś usiedliśmy przy stole i po krótkiej rozmowie doszliśmy do wniosku, że przyszedł czas na pożegnanie. Trener Kaczmarek nie został zwolniony, ale też nie złożył rezygnacji. Kontrakt został rozwiązany za porozumieniem stron – przyznał tuż po odejściu szkoleniowca prezes Nafciarzy Jacek Kruszewski. Trudno było zrozumieć taką decyzję, mając na uwadze styl gry i pracę MK w Płocku. W Wiśle pracował od czerwca 2012 roku.

Co było powodem zwolnienia? Nieoficjalnie mówiło się, że szkoleniowiec popadł w konflikt z drużyną, ale te informacje zdementował kapitan zespołu Seweryn Kiełpin. Nie wszystkim podobał się styl, w jakim Kaczmarek podchodził do zawodników. Szkoleniowiec słynął z twardej ręki i mocnego charakteru, krótko mówiąc nie dawał sobie w kaszę dmuchać. Media zgodnie informowały, że głównym powodem rozstania było postawienie ultimatum przez jednego z kluczowych zawodników. – Żadnego buntu nie było. Przeciwko trenerowi stanął Dominik Furman, który skrytykował Kaczmarka za słabe treningi. To wydarzyło się ostatniego dnia obozu w Siedlcach. Trenera przy tym nie było, ale ktoś mu to powtórzył. Ten spytał Furmana, czy to prawda, zawodnik potwierdził i dodał, że drużyna myśli tak samo. Nikt go jednak nie poparł, bo już wcześniej uznaliśmy, że nie będziemy się wtrącać w ten konflikt i nie opowiemy się za żadną ze stron – mówił anonimowo jeden z zawodników Wisły na łamach „Super Expressu”.

(…)

CAŁY TEKST MOŻNA ZNALEŹĆ W NOWYM (16/2019) NUMERZE TYGODNIKA „PIŁKA NOŻNA”

Możliwość komentowania została wyłączona.