Kuba Karczewski: Poznajcie Collinę z gimnazjum

Urodził się w 2000 roku, a więc w czasie, kiedy jego późniejszy idol, Pierluigi Collina, znajdował się u szczytu kariery. W wieku dziesięciu lat dołączył do młodzieżowego zespołu GKS Kolbudy (województwo pomorskie) i tak jak każdy chłopak w jego wieku marzył o karierze piłkarza. Niestety, dwa lata później z powodu choroby kości musiał zawiesić swoją aktywność sportową. – Niemniej Kuba jeździł ze swoim zespołem na wszystkie mecze. Jak to zwykle bywa, któryś z rezerwowych zawodników jest takim asystentem klubowym, czyli biega z chorągiewką na linii. Z czasem stał się takim etatowym sędzią na każdym meczu, w związku z tym, że i tak wiadomo było, że nie będzie grał – mówi Piotr Karczewski, ojciec Kuby.

Duńskie początki

W 2013 roku Piotr Karczewski, który sam odkrył w sobie sędziowską pasję zaledwie trzy lata wcześniej, wyjeżdżał na międzynarodowy turniej juniorski do Danii. Postanowił zabrać ze sobą syna jako osobę towarzyszącą. – Tydzień przed wyjazdem odebraliśmy wynik kontrolnego rezonansu i okazało się, że martwica kości się zagoiła i Kuba może znowu biegać oraz trenować. Wobec tego, tuż przed wyjazdem dokupiłem jeszcze stroje sędziowskie w jego rozmiarze – opowiada Karczewski.

Impreza miała bardzo prestiżowy charakter: Dana Cup to jeden z największych juniorskich turniejów na świecie, w którym co roku uczestniczy około tysiąca drużyn. Od początku rozgrywek Kuba pełnił rolę tzw. przygodnego asystenta. Spisywał się na tyle dobrze, że organizatorzy postanowili powierzyć mu prowadzenie meczu finałowego w jednej z kategorii. – Od samego początku syn wzbudzał sensację: swoja funkcją, strojem i zachowaniem. Jak zobaczyłem go na środku boiska, to stwierdziłem, że ma w sobie jakieś naturalne predyspozycje do bycia sędzią – przyznaje Piotr Karczewski.

Po tym, jak Kuba w wieku 13 lat zadebiutował jako sędzia na szczeblu międzynarodowym, rodzina postanowiła wysłać go na profesjonalny kurs sędziowski. Został na takie szkolenie przyjęty, ale w drodze wyjątku, gdyż warunkiem przystąpienia do niego jest ukończenie 16. roku życia. Kuba ukończył kurs, ale z racji wieku ciągle nie mógł być oficjalnie obsadzany do sędziowania spotkań.

Talent w poczekalni

W czerwcu i lipcu 2014 roku Kuba i Piotr Karczewscy uczestniczyli w czterech międzynarodowych turniejach: po raz kolejny w Danii, a także w Norwegii, Hiszpanii oraz Portugalii. Z Iber Cup Portugal, najsilniej obsadzonego młodzieżowego turnieju na świecie, 14-latek wrócił z nagrodą dla najlepszego młodzieżowego sędziego. – Tę nagrodę przyznają obserwatorzy z całego świata, w tym byli i obecni sędziowie UEFA oraz FIFA. Okazało się, że chyba jednak Kuba ma talent. Nie jest to już tylko opinia jego ojca sędziego, tylko fachowców większego kalibru – mówi Piotr Karczewski.

Niestety, wymogi formalno-prawne obowiązujące w Polsce mocno ograniczają Kubie możliwości rozwijania jego zdolności. Aktualnie nastolatek nie może sędziować oficjalnych spotkań. Musiałby otrzymać pozwolenie na podjęcie zajęcia zarobkowego jako sędzia piłkarski przed ukończeniem 16. roku życia.

Kuba nie ma więc prawa być obsadzany jako sędzia główny, nawet w meczach juniorów. Może występować w spotkaniach jako przygodny, klubowy asystent. Mógłby sędziować rozgrywki trampkarzy, ale tylko w awaryjnych przypadkach, np. kiedy delegowany arbiter nie przyjedzie na mecz.

W drodze do kariery

Póki co, najmłodszy polski sędzia uczy się w gimnazjum i cały czas trenuje piłkę nożną w lokalnym klubie. Kiedy ukończy 15 lat, będzie mógł już oficjalnie prowadzić mecze za granicą. W przyszłym roku jego ojciec planuje powtórzyć turniejową trasę po Europie. – W tej chwili walczymy jednak o to, aby Kuba mógł oficjalnie sędziować. Prawda jest taka: kto stoi w miejscu, ten praktycznie się cofa. Zwłaszcza w sędziowaniu. Z każdym meczem nabiera się doświadczenia i pewności siebie na boisku. Bardzo nam zależy na tym, żeby syn mógł posędziować chociaż jeden mecz w tygodniu w trakcie sezonu – przyznaje Karczewski.

Jak na swój wiek Kuba osiągnął już naprawdę wiele. Jego talent i sędziowska pasja pozwalają żywić nadzieję, że kiedyś zostanie arbitrem międzynarodowym. 14-latka z Lublewa Gdańskiego czeka jednak jeszcze bardzo dużo pracy. – Jeśli tylko będzie miał okazję się rozwijać, to ma szansę na dużą karierę. Prawdopodobnie, bo przecież nigdy nie wiadomo, jak potoczą się jego losy. Tu jest podobnie, jak w przypadku piłkarzy – u tak młodych ludzi trudno cokolwiek przewidzieć. Przed Kubą więc bardzo długa droga, ale na razie wydaje mi się, że jest ona możliwa do pokonania. Na pewno będziemy próbować – zapewnia Piotr Karczewski.

Konrad Witkowski