B. Pawłowski dla PN: Nie jestem wróżbitą, ale nie chciałem potem pluć sobie w twarz

– Gdybym stchórzył, to kiedyś mógłbym pluć sobie w twarz. Decydując się na transfer, bez względu na to co się wydarzy, będę zadowolony choćby dlatego, że podjąłem rękawice – w rozmowie z PilkaNozna.pl mówi Bartłomiej Pawłowski. – Oferta z Hiszpanii spadła mi z nieba i była nie do odrzucenia. Nie traktuje jednak tego jako transferu życia, gdyż wierzę, iż ten dopiero przede mną – wyznał nowy nabytek klubu Malaga CF.

Mariusz Stępiński dla PN: Z umiejętnościami, które posiadam Bundesligi nie zwojuję – ZOBACZ!

– Zawsze starałem się wysoko zawieszać sobie poprzeczkę. Poprzednich wyzwań oczywiście nie można porównywać z Malagą, ale to tylko kolejny argument mojej decyzji. Wychodzę z założenia, że szczęście trzeba chwytać garściami. Nikt nie obiecał mi, że będę grał, więc i ja nie mogę tego zrobić, ponieważ nie jestem wróżbitą. Nie wiem też, co byłoby, gdybym został w Widzewie czy też wybrał ofertę innego klubu. Życie przyniesie odpowiedzi na te pytania. Ze swojej strony mogę jedynie zagwarantować, że dam z siebie wszystko – zapowiada Pawłowski, który do Malagi trafił na zasadzie wypożyczenia z opcją przedłużenia umowy o trzy lata.

– Szymon Bartnicki: Zdajesz sobie sprawę z tego, na jak głęboką wodę się rzuciłeś?

– Bartłomiej Pawłowski: Dobrze wiem, że łatwo nie będzie, ale skoro klub zdecydował się na pozyskanie mnie, to znaczy, że widzi mój potencjał i na mnie liczy. Do Malagi zostałem sprowadzony jako zawodnik formacji ofensywnej, który może grać na kilku pozycjach. Trener Bernd Schuster gdzieś ponoć powiedział, że liczy na piłkarzy uniwersalnych.

– Wcześniej wiele mówiło się o tym, że trafisz do Legii.

– Warszawiacy przedstawili Widzewowi ofertę za mnie, ale hiszpański klub złożył lepszą propozycję. Kto wie, może gdyby nie Malaga, dziś byłbym w Legii. Mogłem też wybrać ukraiński Sevastopol czy belgijski KSK Beveren. Wcześniej mówiło się również o kierunku niemieckim.

– Czy twój transfer rzeczywiście w pewnym momencie był zagrożony?

– To, że ktoś nagle uświadomił sobie, że popełnił błąd i ma wiele na ten temat do powiedzenia, to naprawdę nie jest moja sprawa. Trzeba czytać, to co się podpisuje.

– Za tobą pierwsze treningi w nowym klubie. Coś specjalnie cię zaskoczyło?

– Jedne z pierwszych zajęć były otwarte dla kibiców, których ku mojemu zdziwieniu pojawiło się około dziesięciu tysięcy. Fani Malagi przygotowali oprawę, odpalili race i przeprowadzili doping. Wyglądało to imponująco, nigdy wcześniej się z czymś takim nie spotkałem.

– Jak przyjęli cię koledzy z drużyny?

– Bardzo dobrze. Wszyscy są niezwykle otwarci i sami do mnie zagadują, pytając chociażby o życie w Polsce. Zainteresowanie nową osobą jest tutaj większe niż w innych miejscach.

– Masz na myśli Widzew?

– W Widzewie miałem ten komfort, że była duża grupa młodych chłopaków, która trzymała się razem. W przeszłości jako nowy gracz często byłem jednak pozostawiony samemu sobie. W Maladze nie ma tego problemu.

– To z kim z zespołu masz najlepszy kontakt?

– Rozmawiałem już z kilkoma piłkarzami zarówno z tymi bardziej, jak i mniej znanymi, lecz nie mogę powiedzieć, że z kimś się zaprzyjaźniłem, bo takie relacje buduje się długo. Atmosfera jest jednak bardzo dobra. Chłopaki w szatni bardzo lubią śpiewać. Gdy tylko usłyszą jakąś piosenkę, to zaraz zaczynają ją nucić.

– A ty zaprezentowałeś próbki talentu wokalnego?

– (śmiech) Piosenki są po hiszpańsku, więc nie udzielam się w tym temacie.

– Zgaduje więc, że jeszcze nie zacząłeś się uczyć języka?

– Zacznę w najbliższych dniach. Chcę jak najszybciej opanować hiszpański, co najmniej w stopniu komunikatywnym, by móc porozumiewać się z partnerami na boisku. Póki co, z trenerem i zawodnikami rozmawiam po angielsku. Czasem posługuje się też językiem niemieckim.

– Angielskiego i niemieckiego uczyłeś się z myślą o ewentualnym transferze do Premier League lub Bundesligi?

– Nie, po prostu byłem pilnym uczniem w szkole. Rodzice zawsze kładli duży nacisk na moją edukację, dzięki czemu często miałem świadectwa z czerwonym paskiem. Próbowałem pójść na studia, ale przeszkodą okazała się częsta zmiana miejsc zamieszkania.

– Rzeczywiście. GKS Katowice, Jarota Jarocin, Warta Poznań, Widzew – we wszystkich tych klubach byłeś tylko pół roku.

– Po roku spędzonym w Jagiellonii, białostoczanie zdecydowali się mnie wypożyczyć, żebym się ogrywał. Nie byłem z tej decyzji zadowolony, ale po długich namowach w końcu ustąpiłem. Z perspektywy czasu uważam, że popełniłem błąd, choć dziś nie ma to już znaczenia. Potem grałem w II lidze, następnie w I i ostatnio w ekstraklasie, więc regularnie czyniłem postępy. W efekcie jestem w Maladze.

– Malaga to chyba ładne miasto…

– Jeszcze jak! Morze praktycznie styka się z górami, więc widoki są wspaniałe. Panują tu bardzo dobre warunki klimatyczne. Cały rok jest ciepło, co oznacza, że można trenować znacznie dłużej niż w Polsce.

– Znalazłeś już mieszkanie?

– Póki co mieszkam w hotelu, ale byłem już wyrobić kartę identyfikacyjną, dzięki której będę mógł podpisywać umowy w Hiszpanii. Niebawem rozpocznę poszukiwania mieszkania, samochodu i postaram się o kartę z hiszpańskim numerem telefonu.

– Będziesz mieszkał sam czy z dziewczyną?

– Niestety, muszę radzić sobie sam. Już do tego przywykłem. Gdzieś tam pewne historie zostały za mną i startuje od początku praktycznie ze wszystkim.

– Fanki Malagi powinna ucieszyć ta wiadomość, bo to oznacza, że mają zielone światło…

– (śmiech) Ja tego nie odbieram tak, żeby ktoś miał do mnie startować, bo żadnego konkursu nie organizuję. Jeśli jednak będzie okazja poznać ciekawe osoby, to na pewno skorzystam.

– Jak spędzasz wolny czas po przeprowadzce na Półwysep Iberyjski?

– Zanim zacząłem treningi, to trochę zwiedzałem. Teraz, gdy wszedłem w rytm treningowy, koncentruje się na jak najlepszym przygotowaniu do pracy.

– Nie ma chyba czasu i powodów by tęsknić za Łodzią i Widzewem?

– Wręcz przeciwnie. Spędziłem tam naprawdę fajny okres i zawsze będę miło wspominał to miasto i klub.

– Klub, który zdaniem niektórych spadnie z ekstraklasy z wielkim hukiem po twoim transferze.

– Chciałbym uspokoić wszystkie osoby, które są pesymistycznie nastawione do przyszłości Widzewa. Mam duże zaufanie do trenera Mroczkowskiego. Wiem, że to świetny fachowiec. Na pewno na moje miejsce znajdzie chłopaków, którzy tak ja, będą chcieli coś udowodnić w polskiej lidze. W drużynie zresztą już teraz kilku takich jest.

– Jeszcze niedawno grałeś z Legią na Łazienkowskiej. Wkrótce zaś możesz stanąć przed szansą występów w meczach z Barceloną czy Realem Madryt. Która z drużyn jest bliższa twej sympatii?

– Żadna, ponieważ nie jestem kibicem i podziały na fanów jednych czy drugich nigdy mnie nie dotyczyły. Oglądając spotkanie jednego czy drugiego zespołu staram się podpatrzeć zachowania piłkarzy, by się czegoś od nich nauczyć.

– Strach nie zwiąże ci nóg, jeżeli przyjdzie ci grać przeciwko nim?

– Nie wiem, czy i jak poradzę sobie ze stresem przed meczem z Realem czy Barceloną, ale w polskiej lidze dawałem radę. Pewności siebie dodawało mi wówczas każde udane zagranie.

– Wymarzony klub?

– Nie lubię fantazjować. Mógłbym przedstawić plan kolejnych etapów kariery, ale to nie ma sensu. Jestem w Maladze i chcę grać w tym zespole. To jest w tej chwili moje marzenie.

Rozmawiał Szymon BARTNICKI
Obserwuj autora na Twitterze!
fot. Malaga CF