Zbigniew Mucha

Czas na najlepszą siódemkę. Jan Domarski i Wembley. Komentarz Jana Ciszewskiego. Brzuch Petera Shiltona. Znamy to na pamięć, każdy kibic znać musi. To matka wszystkich biało-czerwonych bramek. Bez niej nie byłoby gola Grzegorza Laty przeciw Brazylii, tego najpiękniejszego z koczkodanów, tej cudnej, turlającej się francy i nie byłoby medalu mistrzostw świata.

Druga siódemka wspaniałych bramek Polaków. W niej m.in. heroiczny maj Zbigniewa Bońka, niezwykła historia Kazimierza Deyny na Stadionie Śląskim, a także o tym, jak ogrywaliśmy mistrzów świata.

Wojciech Szczęsny w czerwcu mówił o Kamilu Grabarze: „On ma coś ekstra. To może być genialny bramkarz”. Kilka dni temu w kontekście ostatnich powołań Michała Probierza, uzupełnił: „Nie chcę stawiać selekcjonera w niezręcznej sytuacji, ale uważam, że najlepszy polski bramkarz nie został powołany”.

Utarło się, że polskie kluby przepalają pieniądze, a Czesi i Słowacy, choć mają ich mniej, świetnie nimi zarządzają. Dokładając jasny i spójny system szkolenia plus fachowość trenerów, ich kluby regularnie grają w fazach grupowych europejskich pucharów, nie omijając Ligi Mistrzów. Co do zasady tak właśnie jest, lecz ci najwięksi dysponują również poważnymi pieniędzmi.

Słowo „subiektywny” jest kluczowe. Każdy ma inną hierarchię, każdy inaczej lub prawie inaczej ułożyłby listę biało-czerwonych goli. Nie bierzemy pod uwagę tych, strzelanych w koszulkach klubowych – na to przyjdzie czas. Chodzi o trafienia z orzełkiem na piersi. TOP 21 otwiera, a właściwie zamyka, słynny bombardier. Król życia i pola karnego.

W Paryżu i niebieskim Manchesterze sportowo wszystko gra i buczy. Ciemne chmury nadciągają jednak z zupełnie innej strony, a skutki gwałtownej burzy są dziś jeszcze nieodgadnione.

Jagiellonia jest w kryzysie w jakim nie była od ponad roku. Lech jest na fali, na jakiej dawno nie płynął. Z kolei w Częstochowie cierpliwie czekają, aż Marek Papszun stan surowy swojej budowli zamieni na deweloperski zamknięty, w końcu zaś wejdzie z wykończeniówką. On zaś czeka na napastnika, bo obrońcę już ma.

Europejskie puchary w wykonaniu polskich drużyn w poprzednim tygodniu przyniosły potężną dawkę emocji. Były momenty piękne, były tragiczne, były również kompromitujące. W czwartek trzy pozostałe na placu boju przystąpią do decydującej rundy zmagań.

Pele był niemal równie młody, kiedy został gwiazdą mundialu. Ale Lamine Yamala, który dzień przed finałem mistrzostw Europy skończył dopiero 17 lat, nikt do Pelego nie porównuje. Jego piłkarskim ojcem chrzestnym chętnie okrzyknięto Leo Messiego – to w ślady Argentyńczyka ma iść uśmiechnięty dzieciak z Katalonii.

Kylian Mbappe w pierwszym składzie i z pierwszym golem. Bogini królowała na trybunach, na boisku nie przelękła się Królewskich, ale po przerwie musiała jednak uznać klasę rywala.