Przejdź do treści
100 najlepszych Polaków XXI wieku (100-81)

Polska Reprezentacja Polski

100 najlepszych Polaków XXI wieku (100-81)

Problemu nie było tylko z pierwszym miejscem, a potem im dalej w las, tym sporów więcej – co do kryteriów, jak i konkretnych zawodników. Kiedy przyszło do skreślania nazwisk i domykania setki, uratowała nas izolacja zapewniająca bezpieczne oddalenie od siebie.



Zacznijmy od wspomnianych zasad, których na dobrą sprawę właściwie nie było, poza jednym i najważniejszym założeniem – okresem ocenianym był XXI wiek, a więc od 2001 roku do dziś. Każdy z autorów ułożył własną listę, każdy kierował się własnymi odczuciami – jeden stawiał głównie na dorobek w reprezentacji Polski, dla innego najważniejsze były występy w poważnych, zachodnich ligach. W każdym razie ostateczna lista była wypadkową trzech wstępnych. Nie zdecydowaliśmy się na skrupulatne liczenie pucharów, ale z drugiej strony samo wrażenie artystyczne mogło okazać się zgubne. 

Konieczność wyważenia wszystkich czynników mogących wpływać na kolejność – była zatem najtrudniejsza. Trudniejsza nawet od redukcji listy do stu nazwisk, a nie zmieścili się – między innymi – Łukasz Garguła, Bartosz Kapustka, Wojciech Kowalczyk, Adam Ledwoń, Grzegorz Szamotulski, Grzegorz Wojtkowiak, Krzysztof Ratajczyk, Jacek Dembiński, Tomasz Wieszczycki, Dawid Kownacki, Maciej Murawski, Maciej Sadlok, Sebastian Boenisch, Adam Matuszczyk czy Damien Perquis. Zresztą długo by wymieniać. Natomiast trzy ostatnie nazwiska na liście odrzuconych wymagają osobnego wyjaśnienia. Otóż w dyskusji padł głos, że skoro reprezentowali Polskę, to należy wszystkich tych, którzy nawet jeśli w kraju się nie urodzili, lecz potem z powodzeniem wystarali o paszport, koniecznie brać pod uwagę. Głos niegłupi, bo skoro może być Emmanuel Olisadebe, to dlaczego nie Ludovic Obraniak? Jedna wszakże ważna informacja – staraliśmy się zwracać uwagę w przypadku tych zawodników na to, co osiągnęli w futbolu, jaki poziom prezentowali, przede wszystkim już po otrzymaniu obywatelstwa i debiucie w koszulce z orzełkiem.

100. Thiago Cionek. Na boisku nie przebiera w środkach, twardy, grający na granicy faulu, często ją przekraczając. To wystarczyło jednak do rozegrania 21 meczów w reprezentacji Polski, udziału w Euro 2016 i MŚ 2018, transferu do Serie A i utrzymywania się na jej poziomie, choć w średnio poważnym zespole. Należy to docenić. Atutów czysto piłkarskich ma niewiele, niektórzy żartują, że piłkę potrafi wykopać co najwyżej z żyta. Wygląda więc na to, że ma skutecznego anioła stróża. 

99. Arkadiusz Onyszko. Zdobywca Pucharu Danii. Za grę między słupkami bardziej ceniony w tym kraju niż w Polsce. Jedyne mecze w reprezentacji rozegrał jeszcze w latach dziewięćdziesiątych. Wydał książkę „Fucking Polak”, która w Danii wywołała skandal. Mocny na boisku i mocny w gębie. 

98. Cezary Kucharski. Niezły strzelec i asystent, potrafił wyprowadzić kolegę na sytuację podbramkową. W XXI wieku zagrał tylko trzy razy w reprezentacji Polski, ale jeden z tych występów odbył się w trakcie mundialu w 2002 roku – biało-czerwoni pokonali Stany Zjednoczone. Ten rok był jednym z najlepszych w jego karierze, bo wywalczył również mistrzostwo Polski. Drugi tytuł dołożył w 2006 roku, wtedy na boisku odgrywał już jednak mniejszą rolę. 


97. Radosław Majewski. Uśmiechnięty, skory do żartów. Taki typ, co z każdym znajdzie wspólny język. Na boisku przemawiał… nieregularnie. Gdy po długich staraniach dostał szansę w ważnym meczu kadry o punkty eliminacji mistrzostw świata z Ukrainą, okazało się, że był to jego ostatni raz w reprezentacji. Kiedy wydawało się, że zaraz wejdzie na wyższy poziom, robił dwa kroki do tyłu. 

96. Filip Starzyński. 55 goli w Ekstraklasie. A to przecież pomocnik. Świetny wykonawca stałych fragmentów – rzutów wolnych, rożnych i karnych. Uczestnik Euro 2016, zagrał na turnieju w meczu z Ukrainą. Obecnie jeden z najlepszych pomocników w polskiej lidze. 

95. Łukasz Madej. Mistrz Polski ze Śląskiem Wrocław, mistrz Europy do lat 18. W XXI wieku w Ekstraklasie rozegrał około 400 meczów, strzelił blisko 40 goli. Czegoś jednak zabrakło do większej kariery, niby każdy wiedział, że na Madeja trzeba uważać, ale zagraniczne i reprezentacyjne kariery robili inni. 

94. Tomasz Kiełbowicz. Być może najbardziej nowoczesny polski lewy obrońca ostatnich lat (niestety, zbyt długo grał na skrzydle). Świetnie centrował i strzelał. Szkoda, że w reprezentacji nie trafił na swojego trenera. 

93. Rafał Boguski. Zawsze w cieniu, zawsze skromny – Wisła gromadziła tytuły, ale jego rola często była marginalizowana. Tymczasem do dziś to on jest nadal w zespole. Powiedzieć, że przez zasiedzenie byłoby niesprawiedliwością, bo z Białą Gwiazdą wywalczył trzy mistrzostwa Polski, a w lidze strzelił 59 goli. – Lider – kontrowersyjnie mówi Jerzy Engel, który stał za jego sprowadzeniem do Krakowa. – Gdy drużynie nie szło na boisku, dostawał wręcz szału. Stąd jego ksywka… Dziki.

92. Łukasz Sosin. Mistrz Polski 2001, mistrz Cypru 2006 i 2008. W reprezentacji poważnie jednak nie zaistniał – zagrał cztery mecze, zdobył dwie bramki, ale w mało ważnym meczu towarzyskim z Arabią Saudyjską. Trzy razy z rzędu sięgnął po koronę króla strzelców, a po sezonie przerwy dołożył czwartą. Na Cyprze więc dominował. 

91. Szymon Pawłowski. Potrafi dryblować, ma zmysł do gry kombinacyjnej, inteligentny na boisku, dobry strzelec (52 gole w 283 meczach w Ekstraklasie), co przełożyło się na dwa mistrzostwa Polski. W kadrze 17 występów, wszystkie w meczach towarzyskich. Do zagranicznego klubu nigdy nie wyjechał, a powinien był zrobić większą karierę, miał na to papiery. Niektórzy twierdzą, że nie czuł się komfortowo, gdy trzeba było rywalizować o miejsce w składzie. Zabrakło mu chęci do cięższej pracy i odwagi. 

90. Paweł Golański. Najwięcej znaczył w reprezentacji za kadencji Leo Beenhakkera – wziął udział w finałach Euro 2008. Dobrze wyszkolony pod względem technicznym, potrafiący zdobywać bramki, więc i po transferze do Steauy nie zatonął. A wcześniej mógł trafić do Lecha, ale wylądował w Kielcach, bo wtedy Korona płaciła, a Lech tylko obiecywał, że zapłaci.


89. Jacek Góralski. Dwukrotny mistrz Bułgarii. W szatni przemyca elementy grypsery. Nie jest to zawodnik bajecznie wyszkolony pod względem technicznym. Za to potrafi być diabelsko skuteczny w swoim fachu, czyli uprzykrzaniu życia rywalom. Do pewnego poziomu jest w stanie wyeliminować z gry każdego przeciwnika. Ceniony przez Adama Nawałkę, zagrał u niego dwa mecze na mundialu w Rosji, coraz częściej przekonuje się do niego również selekcjoner Brzęczek. Wyżej wejść będzie mu jednak trudno, prawdopodobnie obecnie mamy do czynienia ze szczytem jego kariery. 

88. Przemysław Kaźmierczak. Defensywny pomocnik wielki jak góra i twardy jak skała, ale umiejący obsłużyć piłką. Wiosną 2008 roku wchodził do podstawowej jedenastki FC Porto, ale jednak nie wszedł – zabrakło techniki i zwrotności.

87. Jerzy Brzęczek. Gdybyśmy pod uwagę brali także lata dziewięćdziesiąte poprzedniego wieku, znalazłby się na liście zdecydowanie wyżej. Za to w latach 2001 i 2002 świętował mistrzostwo Austrii. Drugi tytuł miał jednak słodko-gorzki smak. Był kluczowym zawodnikiem zespołu, ale Jerzy Engel nie widział dla niego miejsca w reprezentacji Polski. W XXI wieku dla kadry jako piłkarz nic nie znaczył, teraz jako trener znaczy wszystko. 

86. Sebastian Szymański. Czy znalazł się na liście na zbyt niskiej pozycji? Nie. Czy jeśli podobny ranking powstanie za pięć lat znajdzie się wyżej? Tak. Dopiero puka do dużej piłki, ale już Legia, zdobył z nią dwa mistrzostwa Polski, zarobiła na nim poważne pieniądze. Dopiero puka do pierwszego składu reprezentacji Polski, ale już zdążył zdobyć bramkę w meczu o eliminacyjne punkty ze Słowenią. Ma wydolność i zdrowie, by zostać bardzo dobrym piłkarzem. Żywe srebro, także w szatni. U niego od pomysłu do organizacji rozmaitych zabaw czy zakładów na treningach mija chwila.

85. Jakub Rzeźniczak. Wyciska więcej z kariery, niż pozwala mu na to talent. Nie było bowiem przypadku w tym, że będąc przez lata ważnym zawodnikiem Legii, kolejni selekcjonerzy rzadko z niego korzystali (uzbierał 9 meczów). Ale pięć razy został mistrzem Polski, sześć razy wznosił Puchar Polski, dwa razy wygrał ligę w Azerbejdżanie, wystąpił w Lidze Mistrzów, jest rozpoznawalny. Jest przykładem, że pracą, determinacją i mądrymi wyborami można zajść daleko. Ma łeb na karku.


84. Mariusz Jop. Pozornie niespodzianka, bo też jakoś specjalnie wykwalifikowanym stoperem nigdy nie był. Poza tym wielu kibicom kojarzy się ze spektakularnym samobójem ratującym Cracovię i ozłacającym Lecha. Niemniej Jop swoje grał i ugrał – wziął czynny udział w mundialu i Euro, zdobył trzy krajowe tytuły, zapisał solidną kartę w rosyjskiej Priemjer-Lidze. 

83. Mariusz Kukiełka. W kadrze narodowej grał głównie towarzysko, w XXI wieku już tylko symbolicznie zapisał się w polskiej lidze, aczkolwiek zdobył jeszcze mistrzostwo z Białą Gwiazdą. Bardzo dobry sezon zaliczył w PAOK, sięgnął po Puchar Grecji, ale najbardziej może być zadowolony z niemieckiego etapu – zarówno w 2. Bundeslidze w Dreźnie, jak i najwyższej klasie – w Energie. Piłkarsko lepszy od wielu, którzy znaleźli się przed nim, prawdziwie dużej kariery jednak nie zrobił.

82. Piotr Reiss. Posiadał wysokie umiejętności, ale nie zawsze koncentrował się tylko na futbolu. Skaut Tottenhamu ocenił, że odnalazłby się w dobrej drużynie zachodniej, która często pojawia się w polu karnym przeciwnika, bo potrafił sfinalizować akcję. Tyle że wtedy był już piłkarzem po trzydziestce. Szansę w poważnej lidze dostał wcześniej, ale w Hercie Berlin mu nie poszło. Królem strzelców Ekstraklasy został w wieku 35 lat. Mistrzostwa Polski nigdy nie zdobył. Był idolem Poznania i mu to wystarczało. 

81. Łukasz Surma. Jeśli szukać wzorca piłkarza ligowego, to właśnie on. Rekordzisty Ekstraklasy pod względem w niej występów (559) nie mogło zabraknąć na liście.

KOLEJNA CZĘŚĆ RANKINGU WE WTOREK (12.5)

TEKST UKAZAŁ SIĘ W TYGODNIKU „PIŁKA NOŻNA” (17/2020)

ZBIGNIEW MUCHA
LESZEK ORŁOWSKI
PRZEMYSŁAW PAWLAK

Możliwość komentowania została wyłączona.

Najnowsze wydanie tygodnika PN

Nr 27/2026

Nr 27/2026

Polska Reprezentacja Polski

Oto przewidywane koszyki eliminacji ME 2028! Z kim zagra Polska?

Polska nie dostała się na trwające mistrzostwa świata. Kolejnym wielkim turniejem będą mistrzostwa Europy w 2028 roku.

2025.11.17 Malta
Pilka nozna Kwalifikacje Mistrzostw Swiata 2026
Malta - Polska
N/z Robert Lewandowski podziekowanie kibicom
Foto Marcin Karczewski / PressFocus

2025.11.17 Malta
Football - FIFA World Cup 2026 Qualifying round
Malta - Poland
Robert Lewandowski podziekowanie kibicom
Credit: Marcin Karczewski / PressFocus
Czytaj więcej

Polska Reprezentacja Polski

Zapomniany kadrowicz wróci do reprezentacji Polski? „Myślę, że tak będzie”

Niespodziewany powrót do szeregów drużyny reprezentacji Polski? To byłaby sensacja!

2025.07.17 Warszawa
pilka nozna prezentacja nowego trenera reprezentacji Polski w pilce noznej
Konferencja prasowa Jana Urbana
N/z Jan Urban
Foto Tomasz Jastrzebowski / Foto Olimpik / PressFocus

2025.07.17 Warszawa
Football - press conference of the new polish national team head coach,
Konferencja prasowa Jana Urbana
Jan Urba
Czytaj więcej

Polska Reprezentacja Polski

Jan Urban wprost o Lewandowskim w kadrze. „Z naszej strony nic się nie zmieniło”

Robert Lewandowski niedawno został nowym zawodnikiem Chicago Fire. Jak decyzja napastnika wpłynie na reprezentację Polski?

2025.09.04 Rotterdam
pilka nozna Kwalifikacje Mistrzostw Swiata 2026
Holandia - Polska
N/z Robert Lewandowski Jan Urban (trener, head coach)
Foto Pawel Andrachiewicz / PressFocus

2025.09.04 Rotterdam
Football - FIFA World Cup 2026 Qualifying round
Netherlands - Poland
Robert Lewandowski Jan Urban (trener, head coach)
Credit: Pawel Andrachiewicz / PressFocus
Czytaj więcej

Polska Reprezentacja Polski

Reprezentant Polski ma problem! Przegapi początek ligi

Filip Rózga doznał kontuzji mięśniowej. 19-latek przegapi ciąg dalszy przygotowań do nowego sezonu, a także początek ligowych zmagań.

2026.05.31 Wroclaw
Polska - Ukraina
Pilka Nozna, mecz towarzyski 
N/z Filip Rozga
Foto Mateusz Porzucek PressFocus

2026.05.31 Wroclaw
Polska - Ukraina
Football, Poland Ukraine Friendly match
Filip Rozga
Credit: Mateusz Porzucek PressFocus
Czytaj więcej

Polska Reprezentacja Polski

Arsenal ogłosił w sprawie Kiwiora! Przełomowy komunikat

Jakub Kiwior formalnie wciąż był zawodnikiem londyńskiego Arsenalu, który tylko wypożyczył go latem ubiegłego roku do szeregów FC Porto.

2026.03.31 Sztokholm
Pilka nozna Kwalifikacje Mistrzostw Swiata 2026
Szwecja - Polska
N/z Jakub Kiwior
Foto Pawel Andrachiewicz / PressFocus

2026.03.31 Stockholm
Football - FIFA World Cup 2026 Qualifying round
Sweden - Poland
Jakub Kiwior
Credit: Pawel Andrachiewicz / PressFocus
Czytaj więcej