Ekstraklasa: Czy u was są bramkary?

Plan był prosty. Najpierw Kleszczów, potem Spała, czyli najpierw Korona Kielce, a następnie Śląsk Wrocław.

Łysi rządzą

Korona zatrzymała się w Kompleksie Dydaktyczno-Sportowym „Solpark" w Kleszczowie, jednej z najbogatszych gmin w Polsce. Hala, lodowisko, boiska, restauracje, hotele - wszystko w zasięgu ręki, a do tego: masaże hawajskie, groty solne i inne wynalazki. Meldujemy się w Kleszczowie zaraz po obiedzie. Piłkarze akurat pędzą do pokoi, by się pobyczyć, uciąć drzemkę. Chcemy się spotkać z dwójką z jednego pokoju, czyli Maciejem Korzymem i Kamilem Kuzerą. Dwóch ludzi mających w Kielcach coś do powiedzenia. Przychodzą na czas. Dość wyluzowani, mają dystans do wszystkiego, do siebie też i do własnego - podobno groźnego - wyglądu. Siadają dość swobodnie.

- A ty co, bossa udajesz? Usiądź skromniej - trener Leszek Ojrzyński zajrzał na chwilę, by sprawdzić, czy wszystko w porządku, a rozmówcy stawili się na czas.

Widać, że panowie K. dobrze się czują w swoim towarzystwie. Dworują z siebie. - Kto jest skarbnikiem? Obecny tutaj Pan Korzym - zdradza Kuzera, kapitan drużyny.

Pan Korzym tylko się śmieje. Skarbonka, jak mówi, pęcznieje. Bo za spóźnienie na trening lub obiad płaci się 20 złotych za minutę.

Razem z kierownikiem drużyny i Kuzerą idziemy do pokoju trenera. Za nami oczywiście Pan Korzym. - Wszyscy na korytarzu po sto pompek! - daje próbkę swojego poczucia humoru.

Po południu na hali już tak wesoło nie jest. Choć akurat Pan Korzym ma na początku powody do radochy, bo okazuje się najlepszy w rzutach do zawieszonego pod samym dachem (!) kosza. A potem zaczyna się już małpi gaj. Pokonywanie kolejnych stacji - skoczność, koordynacja, padnij, powstań, wślizg, równoważnia. Ojrzyński objaśnia wszystko, a nawet pokazuje i wypada nie gorzej od niektórych zawodników. Ale nic dziwnego. To typ sportowca - kiedyś mistrza województwa w siatkę, badmintona, dobrego przełajowca i tenisisty. - E, tam, kiedyś było 49 województw, a nie 16 jak teraz, więc było łatwiej - pomniejsza swoje osiągnięcia.

Marianka mówi: To koniec

Wieczór w Spale. W Centralnym Ośrodku Sportu jak zwykle skoszarowani są piłkarze Oresta Lenczyka, czyli Śląsk Wrocław. Przyzwyczaili się do tego miejsca. Ich też już zna doskonale obsługa COS.

- Trenerze, porozmawiamy jutro?
- Ja nie jestem od gadania - rzuca tylko szkoleniowiec lidera ekstraklasy w drodze ze stołówki do windy. Patrzy na nas krzywo. Kiedy pytamy czy ma żal o to, że nie dostał nagrody Trenera Roku 2011, mówi, że nie - wcale. Następnego dnia jednak pokazuje klasę. Jest gotów do rozmowy: trudnej, ale nie banalnej.

Następny dzień stoi jednak pod znakiem bomby, która wybucha za sprawą Jarosława Fojuta. Obrońca podpisał kontrakt z Celtikiem Glasgow, czego nikt się nie spodziewał. Przed obiadem koledzy podchodzą do niego i wypytają z niedowierzaniem o szczegóły.

- Nikt nie wiedział, „Piłka Nożna" również, mam rację panie redaktorze? A ja się domyślałem, bo widziałem w klubie przypadkiem jakieś papierki - dokazuje na korytarzu Łukasz Gikiewicz. I tak mu nikt nie wierzy.

Po południu temat zamiera, bo piłkarze ręczni grają ze Słowacją. Kawiarnia zaczyna żyć, wszyscy zbierają się przed odbiornikiem. Po chwili jest 3:0 dla piłkarzy Bogdana Wenty. - To już koniec - smutny Marian Kelemen nie ma wątpliwości.
- Marianka, czy u was są jakieś w ogóle bramkary? - koledzy pokpiwają ze swojego słowackiego golkipera. Widać, że Kelemen jest lubiany. Nie ma oddechu nawet, kiedy ogląda swojego smartfona.

- Po co wy kupujecie takie fajne telefony, skoro ich kompletnie nie ogarniacie - Łukasz Madej nie ma litości dla kumpla. I tak leci dzień za dniem. Wieczorami nuda doskwiera najbardziej. Najszczęśliwszy jest chyba Piotr Celeban, który i tak zawsze kładzie się spać o 22.00. Żeby się waliło i paliło, musi osiem godzin odespać. Bo nazajutrz znów sala, znów piłki lekarskie i materace...

Zbigniew MUCHA, Piłka Nożna
źródło: własne
Fot. Ryszard Rogalski