Poprzedni rok mocną klamrą spiął Milan, który jako lider go rozpoczął, mniej więcej w środku został mistrzem i na pierwszym miejscu zakończył. W 37 meczach zdobył 80 punktów. Jednak miedzy tym najważniejszym dla układu tabeli faktem zdarzyło się wiele ciekawego i zaskakującego, co pokażą poniższe liczby.

   Maszyna wreszcie odpaliła i ruszyła. Z mozołem, pchana do przodu przez niemal wszystkich piłkarzy. Gwiazdy i ludzie od czarnej roboty (zwłaszcza ci drudzy grający w defensywie) zakasali rękawy i wspólnymi siłami dało radę odbić się od dna. W niedzielę Inter wygrał po raz trzeci z rzędu w Serie A. Taka sztuka powiodła mu się ponownie po siedmiu miesiącach.

   Grupa Kombi w jednej z piosenek gra i trąbi następująco: Nietykalni żyją pośród nas. W Neapolu twórczości polskiej grupy nie znają (i bardzo dobrze), więc tam nietykalność nie obowiązuje. Bez wyjątków. Nawet jeśli ktoś nazywa się Edinson Cavani, Marek Hamsik i Ezequiel Lavezzi.

   Cały poprzedni sezon spędził w cieniu Antonio di Natale. Grał wtedy, kiedy as Udinese poczuł się zmęczony i trener Francesco Guidolinn przywoływał go na ławkę najczęściej po 80 minucie, lub kiedy Di Natale z dala od boiska trzymała kontuzja. Epizodów, jakie przypadły mu w udziale w Udinese, nie mógł lepiej wykorzystywać. Wystarczyło mu parę kontaktów z piłką, parę minut na murawie, żeby strzelić gola lub zaliczyć asystę. A jak grał w podstawowym składzie, to dał się zapamiętać choćby przepięknym golem strzelonym w Neapolu.

   Jakież byłoby zdziwienie, gdyby Franciszek Smuda powołał stopera Pogoni Szczecin, która prowadzi w pierwszej lidze. Tymczasem Cesare Prandelli odważył się wziąć do kadry obrońcę z drużyny liderującej w Serie B i skandalu nie ma.

   ‒ Gdybym to ja miał takie wyniki z Romą, to już dawno by mnie pożegnali - powiedział Vincenzo Montella, przez którego przemówiła urażona duma.

   Gdyby to nie była prawda, trudno byłoby w to uwierzyć. Po pięciu kolejkach Milan na 13 miejscu, a Inter bezpośrednio nad strefą spadkową. Najgorsi bramkarze w lidze to: Christian Abbiati, który w meczach z Udinese i Juventusem popełnił dwa szkolne lub jak kto woli kompromitujące błędy, i Julio Cesar, który z kolei dał się pokonać aż jedenaście razy - najwięcej w całej lidze.

    Po zagranicznych wojażach i powrocie do kraju Claudio Ranieri uczył się jeść Serie A małymi łyżkami lub jak kto woli wszedł tylnym wejściem, które uchyliła przed nim Parma. W porywającym stylu przy wielkim udziale Giuseppe Rossiego uratował ten klub przed degradacją i następnie mógł już czerpać całą chochlą. Juventus, Roma i teraz Inter stanęły przed nim otworem.

    W niedzielę Milan w przekonywującym stylu pokonał Juventus 2:1. Stawką był Puchar Luigiego Berlusconiego (ojca miłościwie panującego od przeszło ćwierćwiecza w Milanie Silvio). Akurat to takie trofeum, którego zdobycie bardzo odradza się przesądnym. W czym rzecz?